Volgend jaar wordt hij 50 en dat laat hem niet helemaal koud. Net zoals de acties die hij met Ello Mobile steunt hem niet onberoerd laten. “De wereld heeft Ello nodig.” Acteur Filip Peeters over de goede en kwade dingen des levens.
Samen met je vrouw An (Miller, actrice) ben je Ello-ambassadeur. Wat heeft je doen beslissen om voor Ello te kiezen?
Ik vond het een ongelooflijk maar ook ongeloofwaardig initiatief. Ongeloofwaardig omdat ik niet geloofde dat iemand een provider zou installeren en daar zomaar alle winst van zou wegschenken. Dat iemand zich belangeloos voor het goede doel inzet, dat intrigeerde mij mateloos. Maar naarmate ik Ello beter leerde kennen dacht ik: “Godverdoeme,’t is ni waar. Het bestaat echt.” Negentig keer op de honderd pretenderen goede doelen een goed doel te zijn, maar bij Ello is dat heel oprecht. Moest de kleine burger dat allemaal weten, hij zou zich meteen bij Ello aansluiten.
Wat houdt de kleine burger dan tegen?
Iedereen kent de grote spelers op de markt. Kleinere bedrijven maken amper promotie. Als ik al eens een interview mag geven probeer ik zelf reclame te maken voor Ello. Dat wordt jammer genoeg vaak genegeerd, want in de branche waarin ik zit, heeft iedereen een deal met grote telecombedrijven. Het is nu eenmaal een feit dat de media zich commercieel profileren. Heel veel relevant nieuws komt niet op televisie of in de kranten, waarvan de pagina’s dikwijls gevuld worden met onzin.
Probeer je dan via een andere weg mensen te enthousiasmeren?
Ja zeker, en dat lukt wel. Hier in de buurt (Sint-Martens-Lennik, Pajottenland) huist de KLJ (Katholieke Landelijke Jeugd). Dat zijn stuk voor stuk sociaal gedreven mensen. Die kiezen voor een project als Ello. Ook vrienden en familie heb ik al kunnen overtuigen.
Welke goede doelen steun jij met Ello?
Ik steun geen specifieke organisatie. Het is fijn dat je kan kiezen als klant, maar ik vind alle projecten die Ello steunt geweldig. Er is heel dringend nood aan mentaliteitsverandering. Onze hele maatschappij is doorspekt van luxe, zie mij hier zelf zitten. In die zin is er een enorme nood aan zulke projecten, waardoor mensen echt beseffen: “Jezus, ik moet iets doen voor het te laat is.”
Je zei eerder dat veel zogezegde goede doelorganisaties zelf de winst opstrijken. Zijn er dan nog projecten buiten Ello die je wel steunt?
Artsen Zonder Grenzen steun ik. Greenpeace vind ik geweldig, maar ze moeten hun creativiteit blijven bespelen en niet steeds lobbyen naar eventuele geldschieters. Als ze eerst zelf wat meer investeren, zal dat op lange termijn meer klanten opleveren. Een organisatie als Gaia is goed in wat ze doet, maar naar mijn mening een beetje extreem.
Vond je de actie ‘Laat ze hangen’ tegen de castratie van mannelijke biggen afgelopen september dan niet creatief?
Op de set hebben we daar eerlijk gezegd wat mee gelachen. We zijn zonder onderbroek komen opdagen, maar na een tijd begon dat veel te hard te stinken (lacht). Neen, ik vind dat uit respect voor dat dier alles moet opgegeten moet worden. Waarom brengen ze varkenskloten niet op de markt als ze toch worden afgesneden?
Je hebt twee kinderen. Probeer je ze al waarden mee te geven zoals respect voor de natuur, een van de belangrijke pijlers van Ello?
Zeker, als mijn kinderen een papiertje op de grond zien liggen, gaan ze daar een opmerking over maken. Maar om met hen te spreken over het onheil in de wereld, zijn ze nog te jong. (De kinderen van An en Filip zijn zes en zeven jaar).
Binnenkort lanceert Ello betaalbaar mobiel internet. Ben jij zelf mobiel actief?
Tegenwoordig kan je gewoon niet meer anders. Ik heb een iPhone, maar die doet vooral dienst als agenda. Indertijd heb ik de eerste gsm-gebruikers nog uitgelachen. Wat heb ik me geërgerd aan mensen die heel demonstratief hun gsm opnamen. Mijn telefoon staat meestal op stil, waardoor ik soms niet opneem. Als je dan niet binnen vijf minuten terugbelt, worden mensen zenuwachtig. Alles moet snel gaan en daar heb ik een probleem mee. Ik probeer wel steeds gratis op Wi-Fi te geraken, maar ’t is niet van: “En nu MOET ik internet hebben.”
Naast mobiel internet zijn ook sociale netwerken niet meer weg te denken uit onze maatschappij. Ben jij een fervent Facebooker of Twitteraar?
Twitter, dat heb ik nog nooit gedaan. Mijn Facebook-account heb ik ondertussen volledig uitgewist. Een of andere vriend zei me dat ik dat moest doen, maar dan kreeg ik zoveel mails en opeens zoveel vrienden die ik niet eens kende. LinkedIn heb ik wel, maar ik ben heel selectief in wie ik accepteer.
LinkedIn is het online medium bij uitstek voor jobkansen of carrièrezetjes. Met wat ben jij bezig op professioneel vlak?
Sinds mei draaien we voor Salamander, een nieuwe fictiereeks die vanaf 2013 wordt uitgezonden op Eén. Het is een politieke thriller, die zeer ontluisterend is over de democratie. De opnames verlopen heel goed en de collega’s zijn stuk voor stuk fijne mensen. Ik speel zelf de flik die te veel weet, de eenzame wolf.
Heb je al rollen in een film of serie geweigerd om ethische redenen?
Neen, maar mijn agent heeft wel al geklaagd over een filmaanbod dat ik wou aannemen. Het ging om de Duitse film Cannibal, naar het waargebeurde verhaal van een man waarvan de edele delen worden afgebeten door een kannibaal. Ik zou de gebetene vertolken, maar dat is dus niet gebeurd. In Duitsland was er veel controverse omdat de uiteindelijke acteur het wel had gedaan. Ik vind dat ongelooflijk van die gast.
Heb je al spijt gehad van professionele keuzes?
Ik heb mezelf in ieder geval nooit kunnen verwijten dat ik iets niet heb geprobeerd. In mijn job is dat een probleem: alleen het beste willen kiezen en dat doordrukken. Ik zal zeker al de verkeerde keuze gemaakt hebben. Soms komen ze op het laatste moment met een aanbod terwijl ik al een andere rol heb toegezegd. Zo was er een film met Penelopé Cruz die ik heb afgeslagen.
Jammer?
Och neen, ik werk toch het liefst samen met mijn eigen vrouw. Da’s fantastisch, samen acteren. Wij hebben zo weinig nodig om elkaar te begrijpen. Een knipoog is genoeg.
Volgend jaar word je 50, denk je daar over na?
Ja, want leeftijd is een groot probleem in mijn job. Het wordt allemaal heel onzeker en dat doet je de hele tijd twijfelen. Soms denk ik eraan om voor zekerheid te kiezen en bijvoorbeeld een Bed & Breakfast te starten ergens in het zuiden. Maar dan zit je weer met allemaal mensen waarvan je alleen wil dat die en die komen. Ik sta nog altijd graag in de keuken (voor hij acteur werd, was hij kok in tweesterrenrestaurant Barbizon in Jezus-Eik) maar het zit er ook niet meer in dat ik een klasserestaurant ga openen. Dus blijf ik maar acteren, dat is uiteindelijk wat ik al die jaren al zo graag doe. Ik ga zeker niet lopen klagen, want ik ben een zeer gelukkig man en ben blij met hoe het tot nu toe gelopen is.
Ga je bewuster nadenken over maatschappelijke thema’s nu je ouder en wijzer wordt?
Ik ga inderdaad meer nadenken over oneerlijke zaken in het leven en wat ik daaraan kan doen. Naast mijn steun aan het goede doel ben ik daarom bezig met de oprichting van een acteursgilde. Dat heeft niets te maken met tijdoverschot, maar het is maatschappelijk relevant. Er zijn verhalen van beginnende acteurs die op de set net niet moeten betalen voor kraantjeswater en tegen prijzen moeten werken waar ik neen tegen zei toen ik pas begon. In dat wereldje is alles mogelijk, the sky is the limit. Zoveel mensen willen acteur worden, het is belangrijk om hun belangen te verdedigen. Ik kan hier ook een BV-school oprichten in mijn schuur, waarvoor ik 1500 euro per trimester per persoon vraag. Daar zou ik ook stinkend rijk mee kunnen worden ten koste van anderen. Maar ik zou dat geld veel liever aan Ello schenken.
Wij danken je voor je vrijgevigheid.
Net als Filip Ello projecten steunen.
> Word hier Ello Mobile